Fasulyeler uzerine bir yazi

Bugun fasulyelerle alakali bir yazi yazacagim, uyariyorum.

Sanki bir gun olmeyecekmis gibi sabirla ayikliyoruz bazen fasulyeleri kabuklarindan. Sonsuz zamanimiz varmis ve o an o fasulyeleri ayiklamaktan daha anlamli baska hicbirsey yokmus hayatta gibi, fasulyelere sariliyoruz. Sanki olum dosegindeyken geriye donup baksak o anlar unutulacakmis gibi. Ama aslinda sabirla hayata gecen seylerin bizde biraktigi izlerin yeri degistirilemez. Bilmiyorum belki de birileri sinirli zamaninda, surekli geriye dogru sayan bir sayacin varligini bile bile o fasulyeleri tek tek ayirip emek verdigi icin en ufak, en onemsiz sey bile en anlamli seye donebiliyor. Ve belki de biz olum dosegimizde o fasulyeleri omur boyu yedigimiz en lezzetli fasulyeler olarak anacagiz, belki de o fasulyeleri ayiklayan elleri ozlemle yadedecegiz.

Iste tam da bu yuzden annelerin yeri dolmaz..

Zamaninda ‘fasulyelerle ugrasilir mi?’ diyen halimizi hatirlayacagiz eminim, o gencligimizi ozleyecegiz.