Araya hayat girdi

bodrum-nisan2014

Bir aydir basi bos kalmis burasi. Aklimin kosesinde dusundugum binlerce konu var ama onlari degerlendirip oturtacak firsatim yok. Son zamanlarda ayni anda onlarca topu yere dusurmeden havada tutma cabasiyla dolu.

Kisa kisa konu basliklari, umuyorum uzun uzun yazacak firsatim da olur:

  • Calisma hayatimda bildigin kocaman bir deprem oldu. Takimimin neredeyse yarisi bir gunde isten cikartildi, akabininde yine neredeyse sirketin yarisi isten cikarildi.  Neden calistigimin biraz daha iyi farkeder oldum. Bir de etik insan olabilmenin ne cok boyutu oldugunun…
  • Arada 1 haftaligina Turkiye’ye kactik. Sanirim artik evimin Turkiye’de olmadigini uzulerek degil de huzurlu bir sekilde kabul ettim. Artik ne ben Amerika’ya ilk yola ciktigim zaman ki insanim, ne de geride kalanlar biraktigim insanlar. Demek ki hicbirimiz oldugumuz yerde durmamisiz. Ve bu kacinilmaz ve guzel. Hepimiz buyuduk.
  • Diger yandan 1 sene oncesinde basladigim is degisikligi girisimine tum hiziyla devam ediyorum. Bu surecin benim icin bu kadar duygusal dalgalanmalara neden olacagini tahmin etmiyordum. Sanki her bir mulakat bambaska bir gelecegin kapisini araliyor, oylesine umutla dolup, hayallere daliyorum. O kapi tamamen aralanmayinca da hayatina kaldigin yerden devam etmek zorlasiyor, cunku sonucta aklinin bir kosesinde o bambaska bir gelecegin olabilecegini gordun, hayal ettin.
  • Hepimizin icinde iyi ve kotu olma kapasitesi var. Hic birimiz pur melek veya pur seytan degiliz. Bir omur boyu diliyorum ki hayat bize her zaman dogru bildiklerimiz her ne ise onu olabilecegimiz imkanlar sunsun.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *