Degisiklik yapma cesareti

IMG_0822
Stresli bir haftayi geride birakip Cumartesi sabahi rahat bir nefes almak gibisi yok..Gecen sene yapmaya niyetlendigim degisikligi hayata gecirmek icin calisiyorum. Insan bir duzene alisti mi o duzenin disina cikmasi gittikce daha da zorlasiyor. O duzenin tahmin edilebilirligine ve rahatligina alisiyorsun. Onun disina cikmak ekstra emek gerektirmeye basliyor.

Geride kalan iki hafta boyunca bir an kollarimi degisiklige kocaman acarak kucakladim, diger an varolan duzenime simsiki sarilip birakmamayi diledim. Bu ikisi arasinda o kadar hizli gidip gelebiliyorum ki..Bu tutarsizlik beni korkutuyor. Ben eskiden boyle degildim. Karar verir, harekete gecer, fikrimi degistirmezdim. Simdi ise bazen tek istedigim olaganlik, bildigim ortamlarda bildigim yuzlerin verdigi guven.

Kendimi son zamanlarda ‘hersey bu kadar zor olmamali’ derken buluyorum, cok sik hem de. Birseyler ben zorlanmadan gerceklessin istiyorum, bazen bir telefon konusmasi, bazen verilmesi gereken kararlar..

Hayat vallahi cok garip bir deneyim. Seni yara bere icinde birakiyor diyelim, sen yine de inatla ayaga kalkip ustune ustune yuruyorsun. Icimizde yenildikten sonra bile tekrar ayaga kalkacak gucu bulabiliyoruz. Guzel bir sarki caldiginda hala sevinebiliyoruz, hala hayal kurabiliyoruz. O yarali halden inatla ayaga kalkma noktasina boyle anlar getiriyor iste insani. Bir an yaralarina aglarken, kendini hayatin akisina birakiyorsun, bir bakmissin eski yaralarin iyilesmis, yenileri eklenmis bile. Yasamak da boyle birsey iste, yaralana yaralana..

Yazdiklarimi dusundukce ne kadar da karamsar seylerden bahsettigimi farkediyorum. Aslinda hissettigim bunun tam tersi. Cok sukur ki icimde en karanlik gunlerde bile ben farketmeden yeseren bir umut var. Sanirim kotu gunlerde yikilmamami o kucuk umut sagliyor. Ben kotu haberlerin hicbirine inanmayip o kucuk umuda dikiyorum gozlerimi. Sabrim test ediliyor, herkes gibi..

Gecen sene bu aralar bu gune isik hiziyla ulasmayi oyle cok dilemistim ki. Su an o noktada olup derin bir nefes alabilmek gibisi yok. Cunku bugunku oldugum halime ancak yasayarak gelebiliyorsun. En aciyan noktada zamani durdurup ilerletirsen ayni acik yarayla farkli bir zamanda oluyorsun o kadar.

Kisaca geride birakmaya calisiyorum her turlu yarayi. Yeni sayfalar acmak icin niyetleniyorum. Hidrellez’de kagida yazip dilek tutar gibi diliyorum. Hayirlisiysa olsun diyorum. Dort duvarin icinde o duvarlardan birine kapi cizdim, acilmasini bekliyorum.