28

 

“Do not let the hero in your soul perish in lonely frustration for the life you deserved and have never been able to reach. The world you desire can be won. It exists.. it is real.. it is possible.. it’s yours.”

Ayn Rand

Mine

ImageGuzel yazi yazabilme yetenegim olsaydi, seninle ilgili bir roman yazabilmek isterdim…

Hayata tutunusunu, kocaman kalbini, saglam durusunu anlatmak isterdim uzun uzadiya. Seni tanima imkani bulamamis herkes ne kadar ozel oldugunu ogrenip bir an kendi hayatlarini sorgulasinlar isterdim. Sen, insanin icine dogup buyudugu icin hemen farkina varamadigi, bu dunyadaki tum mucevherlerden daha kiymetli bir insansin. Benim hayatimda oldugun icin onurlandigim birisin.

Keske bir sansim olsa da sen 18 yasinda asikken, veya 27 yasinda anneyken yaninda olabilseydim, birkac gun gecirebilseydim seninle, sikintilarina ortak olabilseydim. Dillere destan guzelligini fotograflardan degil de birebir gorebilseydim. Ne guzel olurdu.

Son zamanlarda insan hayatini anlamli ve olumsuz kilan seyin etrafindakilere, sevdiklerine guzel seyler yasatabilmek oldugunu dusunuyorum. Bilmeni istiyorum, sen benim hayatima her zaman guzellikler kattin, anlam kazandirdin. Her zaman ornek oldun, yol gosterdin, dost oldun. Umudunu kaybedecek olursan bunu hatirlamani dilerim.

Olmeden once senin sahip oldugun erdemlerin yarisina bile sahip olursam kendimi sansli sayacagim.

Iyi ki dogdun benim dunyalara bedel annem, dunyayi sirtinda tasiyan annem. Hayatimda oldugun icin her gun sukredip, seni her gecen gun daha da iyi anliyorum.

Iyi ki dogdun!

 

Kisa Kisa

Gunler dolu dolu ve cabuk geciyor. Yeni sehirler gorup, yeni daglara tirmanip, yeni gollerde yuzup, yeni yemekler yapip, yeni tur fotograflar cekiyorum. Hepsini yazmaliyim aslinda.

Tum bunlarin yaninda asil ben bu aralar yavas yurumeye, yarini dusunmemeye, hicbirsey yapmadan oturmaya, yapilacaklar listesindekileri yapmamaya ve daha az dusunup, daha cok yasamaya calisiyorum.

Zamanla birakmamaya calisiyorum. Zamana birakinca degisen, alisilan, herkesin normal saydigi, hayatin bana bictigi rolleri ve hayatlari kabullenmemekte inat ediyorum. Bu mucadelede bazen cok yoruluyorum ve yoruyorum da.

Ara sira kendimi cirkin ordek yavrusu gibi hissediyorum. Buyuk guruhlar ne yapacagindan emin yollarini cizerken, kok salarken, soyunu surdururken, ben yolumu cizmek, kok salmak ve soyumu surdurmek istemiyorum. Hala daha istemiyorum.

Yine de birseylere cok yakindan bakinca buyulenip, kimsenin gormedigi seyleri gordugum icin sansli sayiyorum kendimi, tesellim bu.