Tanri, kendine yardim edenlere yardim eder

Herkes sozlesmis gibi durmadan mutsuzluklarindan, hayatlarindaki olumsuzluklardan, aksiliklerden bahsediyor. Kim daha mutsuz yarisi var sanki. Kimin hayati daha zor kiyaslamasi. Hep sikayet edilecek, mutsuz olunacak, icinde bir huzursuzluk ve telas hissedecek o kadar cok sey var ki herkes icin. Bazen insan kendini iyi hissetmekten utanir oluyor.

Insanlar mutlulugu baskalarinin hazir buldugu ama kendilerinin sahip olmadigi bir hediye saniyorlar sanirim. Hayattaki hersey gibi mutlu olmak da caba gerektiren birsey. Baskalarina kulak asmadan, takilmadan, onlarin yonune suruklenmeden ilerlemek o kadar zor ki. Mutlu olmak herkes ayni yone dogru kulac atarken, tam tersi yone gitmeye calismak gibi.

Izledigim dizide oyle guzel, oyle dogru bir soz vardi ki: "Tanri, kendine yardim edenlere yardim eder."