Baharin ilk gunu

Ne cabuk geldik bu gunlere anlayamiyorum. Annemle sen ders calisirken orta odada Levent’te, ben daha okula gitmezken, sikintidan halamlara kactigim, beni delirttigin anlarda bir yandan aglayip bir yandan mutfaktan meyve bicagi alip seni dogramaya niyetlendigim gunlerden bu gunlere ne cabuk geldik.

Sonrasinda seni kocaman spor cantanla sabahin korunde, okul cikislarinda antrenmana giderken hatirliyorum. Haftasonu maclarina gelisimizi, sag ve sol aciktan 3luk atmani bekledigimiz, her attiginda gururlandigimiz, mac cikisinda soyunma odasindan cikmani bekledigimiz, Kukoc’la, Serhat’la yanimiza geldigin ve hep beraber Caferaga’nin meshur sosislilerini yedigimiz gunleri. Bir de eve hirsiz girdigi gecenin sabahinda bilgisayari calindigi icin telaslanip odasina kosan sen geliyorsun aklima.

Zaman cok hizli geciyor. Buyuyoruz.

Lise yillarinda, dershane cikislarinda aniden dusen tansiyonlarim ve universitesinden gelip beni okulumdan alip eve yetistiren abim geliyor. Arkadaslariyla olmayi birakip bana yardima gelen sen geliyorsun. Belki de bahane oluyor derslerden kaytarmak icin, kim bilir…

Bodrum’da gecirdigimiz, delirdigimiz gunlere, birlikte ciktigimiz gece gezmelerine, gec vakit beni aldigin Sabanci servisinden sonra ictigimiz bir kadeh sarap geliyor aklima. Sen mezun oluyorsun, ben gelemedigim icin kacirdiklarima yaniyorum hala.

Buyudugumuzu hissediyorum.

Gene Bodrum’da, gene ayni konularda dertlestigimizi hatirliyorum deniz kenarindaki iki sezlongta. Uzakta diger herkes, biz oturmusuz senle, sen anlatiyorsun ben dinliyorum, ben anlatiyorum sen dinliyorsun. Kenarindan kosesinden hafifletmeye calisiyoruz yuklerimizi.

Zaman akiyor.

Soz gunu salon girisinde kahve almayanlarin koordinatlarini veriyorsun bana. Karistirmiyim diye, kimseyi atlamiyim diye. Ayni gecenin aksami sehpanin ustunde tepisiyoruz ‘cildirin, cildirin…’ diye. Gorseler cocuk diyecekler belki ama 23, 27 yasinda iki kardesiz. Anlatamayacagim kadar minnettar hissediyorum sana kendimi. Koordinatlardan dolayi degil sadece, hersey icin.

Dusundukce aklima bin tane sey geliyor bahsedebilecegim. Bende kalsin, bizde kalsin istiyorum ama gerisi.

Bilmelisin, hic kimseyle degistirmeyecegim, gurur duydugum bir abim var benim, dunyalara bedel. O kadar sansliyim ki..Bir abiden ote, kardeslige bambaska bir tat katan, bambaska bir guven, destek veren bir dostum oldugu icin oyle sansliyim ki.

Sen boyle oldugun gibi oyle degerlisin ki. Kimsenin aksini hissettirmedigi bir sene, bir omur diliyorum. Hep beraber.

Bilmelisin, baharin ilk gunu aslinda 8 Nisan, bugun.